-- ilista mo --

Sino paba ang hahabol?
Ehdi ang mga hindi ko kilalang tao.
Ang mga nakasoot ng unipormeng pang eskwela.
Sila lang naman ang may lakas ng loob dahil hindi nila alam ang tunay na hiwaga ng lugar na ito.
Bahala silang mapahamak.
Mga bobo!


Tumahimik nanaman ang paligid…
Busy nanaman sa kanya kanyang trabaho ang lahat.
Balik sa normal na gawain na ikinabubuhay nila…
Makaalis nga muna.
Bibili ako ng ikabubusog ng tyan at ng utak ko.

“isa nga pong alam nyo na…” bungad ko sa tindahan ni kuya Nestor

“may utang kapa ah?! Pero eto oh, umaasa ako sa kinuwento mo sakin kagabi, sa plano mo” sambit ni Kuya Nestor

“haha! Nako. Kalimutan mo na un. Lasing tayu nun eh…” matawa tawang sabi ko.

“pakyu ka naman… bayaran mo yan ah” ang madiin nyang sagot.

Ngumiti nalang ako ng mukhang gago sa kanya at umalis para simulan na ang pagbibigay buhay sa katawan ko.


Pagkaraan ng 30 minuto eh bumalik na ako kung saan ako nakaupo kanina.

Aba’y nagpalit na nang damit si Ana at medyo basa pa ang buhok.
Naligo to malamang, pero walangjopay naman! Ang ikli parin ng soot. Kapag eto napadaan talaga sa harap ko, huhubaran ko talaga to hindi lang sa tingin eh.

Asan na kaya si Manong Bertong dirty ice cream…
Baka nag bebenta na ng taho…

Si Tsester kaya?
Sana naman magpahinga naman sila ni aling Marta.


“pipay ng mermaid naman… its raining again!” ang sabi ni Mr.Black na katabi ko pala.

“its true nga po. Maybe the rains like u so you can smells good po.” ang sabi ko habang padugo ang ilong.

“yah. Totally. And opcourse its free like care… kumain kanaba?” ang banat ni Mr. Black sakin.

“ay tapos napo. Sarap po. nakakabusog.” Ang masayang sagot ko.

“alam ko. kanina mo pa ako katabi eh. Nakikita kitang masayang masaya sa pagkain mo.” Ang pang-aasar na sabi ni Mr.Black.

“Mr. Black naman eh…” ang mangiti ngiting sabi ko.

“dahil sa kinain mo kaybigan, eh tuparin mo ang mga sinasabi mo sakin kapag sabay tayong naglalakad pauwi… ha. Bibilan mo pa ako ng psp ung color pink.” ang magandang request ni Mr.Black sakin.

“abay opo. Walang problema… sige ho. Una na ho ako… may dadaanan pa ako at may aasikasuhin.” ang magandang pamamaalam ko ke Mr.Black.

Pumunta na agad ako sa skwela. Miss ko na ang mga guro ko.

“Mam Che! Peram naman ho ng ballpen at lapis, may isusulat po ako” ang sabi ko sa tister kong maganda.

“hay nako… puro kalokohan nanaman yan! asan assignment mo? Ginawa mo ba?” ang nakataas na kilay na bungad sakin ni mam.

“mam Che naman eh. Highblood ka? Sige na peram nalang muna ng panulat.” Ang pakiusap ko.

“nako naman. Siguraduhin mong yang isusulat mo eh may kwenta ah. Mahal na ang bilihin ngayon.. wala akong perang pambili ng bolpen.” Ang biro nito sakin.

“haha! Oo ba. Importante itong isusulat ko para sakin. ewan ko nalang sayu!” ang sabi sabay takbo sa labas ng silid aralan.

At biglang nag bell…



“punyeta ka Tektek! Nag de day dream ka nanaman dyan! Kanina ka pa namin hinahanap. Tara na may practice pa tayo…” ang sabi ni Jep.

“ok ok. Teka lang.. wag kanga atat” ang sabi ni Tektek.

“anu nanamang ka jologsan yang hawak mo Tektek. Pabasa naman…” ang pang-asar na sabi ni Jep.

“wag kang epilogs Jep. Importante to sakin…” ang matatag na sabi ni Tektek.

“taena mo! Pabasa na!”

At sabay hinablot ni Jep ang sulat sa kamay neto.

“animal ka, bilis parin ng kamay mo Jep.” Ang mainis inis na sabi ni Tektek.


Ang nilalaman ng sulat…

May 13, 2008

- Makapag tapos ng pag-aaral (pagtapos na…)
- bibigyan ng pang negosyo si Manong Berto kahit manyakis sya.
- isusumbong ko si Aling Marta sa asawa nya dahil malandi sya.
- Ipabubugbog ko si Tsester. (Gusto ko malaman kung gano sya ka macho)
- psp naman para kay Mr.Black na taong grasa para may libangan sya
- Si Jep snatcher naman eh bibilhan ko ng cellphone
- Si kuya nestor, pagagawan ko ng mall . haha!
- Si mam Che naman na bading na titser eh bibilhan ko ng boypren este bolpen.
- At bibilhan ko ng disenteng damit si Ana at aayain syang pakasalan ako.

Ako nga po pala si Teknisyo o Tektek for short…isang tambay sa palengke at rugbyboy na ulilang lubos. marami pa po akong wish at pangarap… alam ko pong dadating ang panahon na matutupad ko tong lahat.

Godbless me po.



“tektek… may tinatago ka palang ganito. Sweet mo ah…” ang pang-aasar ni Jep.

“letche ka! Hindi kana kasama sa pangarap ko. 2016 na, hindi na uso cellphone.

“sige na, pauusuhin ko ulet…” ang banat ni Jep sakin.

“fine. Pero tara na, last practice na… at bukas… sa wakas… sa loob ng walong taon, makakatapos din ako… sisimulan ko na ang mga pangarap ko.” ang may paninindigang sabi ko habang nakatingin sa kalangitan.

--tissue--

Ang sarap mo talaga mahal kong Neykah…
Iba ang katas mo…
Naghahalo ang ating mga katas na nakakalikha ng napakasarap na lasa.
Lasang pwedeng pwedeng i-ulam sa kanin.
Hindi nakakasuka, hindi nakakasawa.

Sa bawat dikit ng balat ko sa kutis mong makinis, nakakalimutan kong may oras palang tumatakbo.



Ang ganda mo. Mukha kang anghel. Mapatuwad kitang binabayo eh mukha mo parin ang naiisip ko. Papikit pikit kapa at napapakagat ng labi. Tinutulungan mo pa ako sa pagyanig at diin na nag papasarap sa ating pagmamahal. Iba ka talaga!


Matagal narin tayong mag kakilala ano? Walong buwan narin yon at masaya ako sa piling mo. Minsan nga eh kinailangan ko ng matulog dahil may pasok ako kinabukasan pero mas pinipili kong makipagtalik sayu kahit tulog kapa. Alam kong sa bawat pagdila ko sa leeg at tenga mo ay nakikiliti kang tunay at pati kaluluwa mo ay nangingiti sa galak. Madalas kong ginagawa yan at patuloy ko itong gagawin.

Ang sarap mo rin talagang magluto pero wag ka ng mag-abala pa... masaya na akong ikaw lang ang kinakain ko.



Masarap nga ako iniibig kong Beetoy…
Totoo ang mga sinabi mo.
Masarap karin naman eh, pero manawa ka naman kahit kunwari lang. Baka kapag ako nawala na (namatay) eh hanap hanapin mo ko.

Talagang hahanapin kita at kapag hindi kita nahanap eh papakamatay ako. Kung malaman ko namang patay kana eh akong bahala sa katawan mo, hihi. Kahit hindi ka nga naligo ng 1 linggo eh sarap na sarap parin ako sayu. Malamang matitiis ko rin ang katawan mong inaagnas na. Saka mahal kita. Mahal kita Neyka. Pakakasalan kita... bukas pupuntahan na natin parents mo...

Oo na Beetoy. Tara na makapag 5th round na tayu at matulog na tayu ng sabay. Wag mo na akong galawin habang tulog kasi sobrang dami kong ihi sa umaga… iniihian mo ba ako sa loob? Kung oo eh wag naman ganun, pumayag na nga akong iputok mo ng iputok eh. Hayz.. tara na’t mag last round.

(naghanap ng tissue at nagsimula ng magbate (masturbate) si Beetoy habang kasama ang kanyang imaginary sex slave na si Neyka)

--Kanton sa Ulan--

Iba parin kapag alam mo gusto mo…
pero hindi lahat ng gusto eh magagawa mo.
Nakabase ang disisyon sa sitwasyon.
Napapanahon ang lahat.

morning 10pm ng gabi sa paupahang bahay ni Fernand…

Fernand – “san ka galing?”

Gorgia – “nagpaload lang ako, paranoid ka naman”

Fernand- “malamang ma paparanoid ako! tang-ina moh, ang tagal mong nagpaload!”

Gorgia – “eh sarado tindahan kela ate Binglod”

Fernand – “ah.. so galing ka pang mall at dun ka nagload…”

Gorgia – “ah eh… ganun nga… hihi”

Fernand – “ok ok… kain na tayu ng tanghaliaan”

Ilang oras din naghintay si Fernand ke Gorgia pero panatag itong uuwi din sa kanya at makakasabay nya sa paghiga sa kama, matutulog. Hihi.

Fernand – “mahal na mahal kita Gorgia. Hindi kita iiwan. Ayus lang na magkalalake ka, kahit ilan pa yan dahil alam kong uuwi karin sakin, na ako lang ang mahal mo.”

Gorgia – “hihi. Talaga? Bakit?”

Fernand – “yan nanaman yang bakit na yan!”

Gorgia – “ehdi wag mong sagutin at matulog na tayu!”

Fernand – “eee… tabi ka muna sakin”

Gorgia – “ewan ko sayu! Sa ilalim ako ng kama matutulog!”

Fernand – “ayus ah! Bahala ka!”

Gorgia – “talaga!”

Gawain madalas ni Gorgia ang matulog sa ilalim ng kama. Minsan tinatabihan ito ni Fernand at kinukumutan at bago magising si Gorgia eh aalis na kagad si Fernand sa tabi nito.

Bago matulog si Gorgia eh lagi nyang hawak ang kanyang cellphone.
Hindi matigil-tigil sa pag pudpod ng hinlalaki.
Hindi ko alam kung may ka txt ba sya o nag lalaro lang ng sudoku na hindi alam ni fernand kung pano laruin.

Katawan lang ang kayang laruin ni Fernand. Hihi.

Isang taon narin ang nakalipas at ayus naman ang dalawang magkasintahan.
Madalas silang mag-away sa mga nababasang txt ni Fernand at hindi tamang oras na pag-uwi ni Gorgia.

Hindi pala kwento si Gorgia at tinutulugan nalang nya itong si Fernand pagkauwi galing pag papaload.
Kapag tigang sila parehas eh syempre labasan na ng init un…
ineentertain nila ang tawag ng laman.
Pero madalas pagod si Gorgia galing sa paloadan kaya madalas ding magtaka si Fernand.

Pang-uuto at pang-iintindi ang naging dahilan ng 1 taong pagsasama.

Kahit puro kapintasan si Gorgia…
kanyang sarat na ilong, matigyawat na mukha, maliit na tangkad, at kupal na ugali eh mahal na mahal parin sya ni Fernand.

“tanga nako pero mahal na mahal ko si Gorgia” ang madalas sabihin nya kapag kinakausap nya ang may kapal.

Ibang iba na ang pananaw ni Fernand sa pag-ibig. Pag-ibig na hindi nangangailangan ng kapalit. Respeto lang ang hangad… respeto…

Isang madilim na umaga ang sumira sa pangarap ni Fernand.

Fernand – “ALAM KONG MANGYAYARI TO EH! NAMAHUHULI KITA SA KALOKOHAN MO! SA PANG-GAGAGO MO SAKIN… huhuhuhu…” (naghahabol ng hininga)

Gorgia – “OH! ALAM MO NAMAN PALA EH! EH BAT KA GANYANG MAG REACT?!”

Fernand – “HINDI PA AKO HANDA! HINDI PA AKO HANDANG IWAN MO KO…”

Gorgia – “ehdi mag handa kana…” (malumanay na sabi nya)

Fernand – “wag mo kong iwan pls… huhuhuhu”

Gorgia – “kelangan kong gawin to… nakapag empake nako kagabi at naghihintay na sa labas si Anton”

Fernand – “san ba ako nagkulang? Ha?! San?!”

Gorgia – “wala… lahat ay maayos. Halos perpekto ka na nga. Ako ang mali. Hindi ako para sayu. Masyado kang mabait para sakin”

Fernand – “gago ka! Huhuhu… sino ka para sabihing hindi ikaw ang para sakin? huhu… mahal na mahal kita… wag mo kong iwan…”

Gorgia – “paalam… malapit ng umulan… walang dalang paying si Anton”

Fernand – “SIGE! TANG INA KA! POKPOK KA! WAG KA NG BABALIK!”

Tinulak papalabas ni Fernand si Gorgia at natumba ito. Agad naman nyang tinulungan tumayo at humingi ng tawad. Habang tinutulungan eh maraming paalala ang kanyang sinasabi tulad ng “ingat ka, kumain ka sa oras, maligo araw-araw at mahal na mahal kita, maghihintay ako”.

Habang naglalakad papalayo si Gorgia papalapit ke Anton na nakatayo sa kanto. Sumigaw sya kasabay ang hangin na malakas…

“KANTON LANG IPAPAKAIN SAYO NYAN! BABALIK KARIN SAKIN!”

At sumagot naman si Gorgia…

“OK LANG!”

Sumigaw ulet si Fernand…

“KANTOT LANG ALAM NYAN!”

Sumagot ulet si Gorgia…

“TALAGA!”

at ang may pang-gigigil na huling sinabi ni Fernand…

“MAHAL… NA MAHAL… KITA GORGIA!!!”

Wala ng sagot si Gorgia sa sabi ni Fernand.

Mangiyak-ngiyak inuulit ni Fernand ang mga huling salita habang sumasabay ang pagpatak ng ulan.

Asa kanto parin ang dalawa dahil wala silang payong at nagpapaka masokista si Fernand habang nakatitig sa dalawang magkayakap.

Isang buwan na ang nakalipas at tinatawanan nalang nila Fernand at Chiky sina Gorgia at Anton. Si Chiky ang babaeng nakilala ni Fernand sa computer shop habang naglalaro ng dota. Simula nung iwan kasi sya ni Gorgia eh laking computer shop na sya sa umaga at bars naman sa gabi at nagkataon ding nag tratrabaho din si Chiky sa bar. Pinagtatagpo talaga sila.

May gusto si Chiky kay Fernand at gusto rin sya nito pero hanggang dun lang ang pagtingin ni Fernand. Sa tuwing magtatalik sila eh seryosong binabayo ni Fernand si Chiky at walang bahid na kahit anong ngiti. Wala ng tanong tanong si Chiky dahil nakakasigurado syang mahal pa ni Fernand si Gorgia at alam nyang makakagawa sya ng paraan para mahalin sya nito.

Isang hapon na ma-pink-pink ang kalangitan.
Masayang may galak na binalita ni Chiky ang…

Chiky – “Ferd! Ang saya saya ko…” (habang nag tatatalon)

Fernand – “wow! Ang saya saya mo nga… bakit?” (sumasabay narin sa pag talon)

Chiky – “buntis ako!” (jump jump)

Fernand – “talaga! Sino ama?” (tumatalon parin)

Chiky – “ikaw tanga”

Natigil sa pagtalon si Fernand at nanahimik. Hindi na nagtanong si Chiky kung bakit. Alam na nya ang dahilan…
Chiky – “anu na? anu plano natin?”

Fernand – “pasensya kana sakin… mahal na mahal ko talaga si Gorgia at hindi ko sya makakalimutan…”

Chiky – “alam ko naman yun” (habang nakayuko at umiiyak)

Fernand – “mahal na mahal ko sya… pero hindi kita iiwan. Palalakihin natin yan at hahayaang mangarap na matutupad nya”

Chiky – “talaga?! Saya naman”

Fernand – “pero may pakiusap ako…”

Chiky – “kahit ano…”

Fernand – “kapag babae ang anak natin, Gorgina ang ipapangalan natin at kung lalake naman eh Gorhelio… payag ka naman diba?”

Chiky – “walang kaso…”

Sa kabilang kanto naman…
Gorgia – “mahal mo ko Anton diba…”

Anton – “oo naman…”

Gorgia –“ mahal din kita kahit kanton lang kinakain natin lagi”

Anton – “mahal din kita at sensya na kahit puro kantot lang tayu”

Gorgia – “oo nga, buntis kasi ako…”

Anton – “di nga?! Ah eh.. ehdi ok.”

Gorgia – “gusto ko sana…”

Anton – “ipalaglag?”

Gorgia – “hindi noh! Gusto kong ipangalan eh Fernando”

Anton – “sigurado kang lalake anak mo?”

Gorgia – “OO SIGURADO AKO AT WALA AKONG PAKE KUNG AYAW MO! AT KUNG BABAE MAN EH FERNANDO PARIN ANG GUSTO KO. WAG KA NG UMANGAL! PAKYU!”

Anton – “tara!”

--i want manny--

Iba ang katuwaan ng mga pinoy.
Kahit nakakasakit na eh tuloy parin sa pagtawa.
Minsan nga eh nakakapagpaiyak pa.
Baka sinasadya ito dahil wala talagang magawa.
O sadyang gago lang at ito lang ang libangan.

Nababasa nyo naman siguro ung mga jokes ke Manny Pacquiao. Yung maling pag e-english nya. Sabihin na nating nakakatawa naman kasi talaga eh, pero sasali ka paba sa mga taong nakikitawa sa kanya? Wala na bang ibang jokes? Madami naman ah. Siguro’y katatawanan nalang din un ke Manny kung nababasa nya rin ung mga yun, pero yung part nya bilang tao, na dapat nirerespeto lalo na’t world champion ng boxing, na nag-eendorse pa ng NIKE eh talagang nakakamangha. Ang lufet.

Malufet sya. May nag sasabing mayabang sya pero sakin, para sakin eh walang kaso yun, ok lang. May ipagyayabang sya eh.

Posible bang mawala ang mga mayayabang sa mundo? Kung oo ehdi dapat mainis ako ke Manny, pero kung hindi naman eh hindi dapat ako mag-paapekto sa kayabangan nya.

Kung mawawala ang mga tumatawa sa jokes ni Manny, hindi kawalan ng kahit sino yun. Sikat parin si Manny kahit wala syang jokes. Eh tayo este kayu, Masusulusyunan ba nya ang problema nyo? Makakapag-bigay ng numerong tatama sa lotto? Ika-eevolve ba yun ng walang kwenta nyong buhay? Kung oo ehdi sige, tawanan nyo parin, ipagpatuloy ang isang bagay na ikauunlad nyo… malay nyo, makatulong yang tawang yan na mabayaran utang ng pinas at para naman hindi na tumaas ang presyo ng bigas. Hehe.

for more funny pics check nyo yan kasi ang galing… pareho kami ng subject ng hindi sadya. Weee…

--betah late than nevah--

kailan nga ba to? nyemas.. hindi ko maalala kung kelan to. haha... pero masaya to. EB ng mga tambay ng Greenpinoy na dapat eh mas marami pa kami pero kami lang ang mga available.

(Greenbelt 3)

Lethal, Mariano, ate Damdam, jeck, greyweed, gas.dude, chroneicon, ako at si GP.

nauna na kami ni ate umuwi kasi may pasok pa sya. nagpaalam kami sa kanila ng 12mn at ang saya ng mga nagdaang oras. ayus silang kasama. ayus ang mga games at jokes. marami rami din akong natutunan at nakapag enjoy talaga ako.

isa si GP sa madalas kong binibisita...

pampatanggal badtrip man lang.
at wala kaming ginawa ni GP kundi mag tawanan

kahit walang nakakatawa.

di ko alam kung bakit,

baka pareho kasi kaming singkit. haha.

may sumunod na EB at hindi ako nakasama. May 1 ata yun. busy-busyhan kasi ako at ate ko ang nakasama. Nagtxt ang ATE ko na may pasalubong daw sya sakin. hindi ko na isip na eto yun...

hindi ko inaakalang seseryosohin ni GP ang request ko na akin nalang ang menu ng Kroc.Grille. kinuha pala nya bago sila umalis nun at nalaman ko nalang sa forums na kinuha nya. agad ko naman sinabing akin nalang.

kakatouch kasi tutulungan nya ata akong i collect nga mga kinocolect kong hindi akin. haha

abay may dedication pa sa likod... "PB, Enjoy! (heart),Greenpinoy"

di ko alam kung ibig sabihin ba nung enjoy eh nag-enjoy silang wala ako sa pangawalang EB nila.

pero meron ba kayu nyan? haha!

at may ganito pa. yang Reserved na yan. na sobrang ikina touch ko talaga. haha. kakaaliw eh. hindi ko lang alam kung san ko ilalagay yan. gusto kong butasan at isabit sa may pinto ko sa kwarto. haha.

maraming salamat talaga GP. kinuha daw nya ito sa Chicken Bacolod.

next time GP, tray naman ng mcdo ang kunin mo para sakin. Meron na ako nung Jolibee eh, tapos isunod mo narin ang KFC o Burger King. nyahahahaha...