im in a closed box full of nothing
it feels wrong but it seems theres something
something i know that is important for me
for me to find and avoid insanities
inquisitively; eager to know
preventing myself stuck in that situation
inseparably; cant divide
blissful nightmares and rotten divine
cant see whats next, even whats before next
its like smilling, while suffering from stress
i really dont know what to do and why is this happening
but i do things that makes me unhappy
wat the... napapatula eh noh. hayz, tagal ko ng di nag blo blog, mag papasukan na. akalain mong 2 buwan akong parang walang nagawa para umunlad utak ko... tsktsk. masama to. masaya ba ko? mukang masaya naman ako eh no. dami ko lang talagang naiisip na kung anu ano. nakakalimutan ko na nga minsan na masaya naman ako eh at bakit ba ako nag hahanap ng problema. siguro sinusulit ko narin kasi, di na pwedeng mag topak kapag may pasok na. di na pwedeng mag-inarte kapag dumating na tatay ko. (june 5 uwi nya). ang dami ng hindi na pwede. kapag pumalpak ako eh masasaktan nanaman ako, pati boyps ko apektado malamang. tsktsk... kelangan kontrolado ko parin ang bawat galaw. at may nakahanda na dapat na sulusyon sa bawat sitwasyon.
mahirap ng magkamali, lalo nat wala naman dapat maging dahilan para magkamali ako. unang una hindi ko problema ang pera (pero wala akong pera), pangalawa may natitirhan akong maayos na wala akong iniisip na babayarang kuryente at tubig, pangatlo may nagluluto ng pagkain para makakain ako at nasa tamang oras pa, pang-apat may pamilya, boyps at gelps akong laging nasa likod ko kahit anong mangyari at panglima... andyan si bigboss. nakakahiyang magkamali kapag ganun diba. ayoko din kasing masaktan sila. ayokong maging pabigat.
hayz... ganun talaga. kelangan ng matinding mind set at magagandang plano sa buhay. kaya ko to... kakayanin ko. para sakin, at para sa mga mahal ko.