May nabasa akong tungkol sa Kape at Starbuks… Hindi daw nya trip ang uminom dito. Una, mahal at pangalawa ay maraming tambay na tumatagal ng 2 o higit na oras doon. Sa pagkakatanda ko eh wala syang pangatlo pero ako meron. Hehe… nakakainis yung mga naupo sa labas ng Starbuks, upo lang.. literal na upo. Wala kang makikitang drinks sa lamesa nito kahit orange juice o coke in can wala rin. Ewan ko kung may inaantay o pagod lang sya pero hindi duon ang tamang lugar dahil maraming customers ang gustong makaupo sa nasabing bilihan ng kape.. unang rason kung bat maraming tambay sa starbucks..
1. ala nga namang pumunta kapa ng ibang lugar para don inumin kape mo… ehdi dun kana kasi may mga upuan naman.
2. tahimik ang ilang branch ng starbucks at masarap makipag-usap duon ng masinsinan habang may classic background music pa
3. pwedeng may e-mimit duon at habang naghihintay eh nainom ka ng drinks nila at minsan me kasama pang yosi chuvaness (pero di ako nagyoyosi ah)
4. may pera ka ng pambili ng mahal na kape at palalagpasin mo bang hindi maramdaman ang salitang “huwow, starbucks”.
5. at isa kang stalker sa isa sa mga crew ng starbucks at gusto mo syang nakikita kaya andun ka lagi… haha!
Sa totoo lang eh bawal ako sa kape. Yun ang sabi ng magulang ko, di daw kasi pambata at hindi nako lalake. Naniwala naman ako dun pero ng dalhin ako ng ate ko at ni Pet sa starbucks, abay! Masarap pala ang kape. Kaya kahit wala sa starbucks, habang tulog ang aking mga walang kamalay-malay na magulang, eh mag-iinit na ako ng tubig at magtitimpla ako ng sarili kong kape na lasang KOPIKO.. yung candy. Hehe.
Natuwa ako sa starbucks kasi madami akong nakikitang tao na pwede kong husgahan ng hindi nila nalalaman, haha! (mean!) habang nainom ng kape at nakikipagkwentuhan sa mga kasama ko. Minsan may insidente na umiyak nako sa Starbucks dahil malaliman at masinsin na usapan na ang nagaganap at hindi ko na napigilang hindi umiyak kahit public na lugar pa iyon.

Aaminin ko na isa ako sa mga nagtatagal sa starbucks pero hindi naman planado yun. Tumatagal lang dahil ang daming kwento at dapat pag-usapan. Hindi mo rin namamalayan ang bilis ng oras kapag natutuwa kana sa ginagawa mo. Naniniwala akong hindi sadya ang ibang pag-tambay dito dahil walang sinuman ang nabubuhay para sa sarili lamang kaya naiisip nilang may nangangailangan din ng kanilang kinauupuan. Pero tae! Dun sa mga walang pake talaga eh sa bahay nalang kayo mag kape at hintayin nyo nalang na magkaroon ng delivery ang Starbucks… (kelan kaya mangyayari yun?)

Hindi sa nagmamayabang noh.. meron akong planner ng Starbucks na dapat ke Pet pero sakin nya binigay… hehe. Meron kayo nun ha? Ano?! Meron kayo?! Haha! Sinusulatan ko naman kahit papano at alam kong malaking tulong to in the future kahit feeling ko eh wala akong future. Haha!


Ngayon eh gusto ko ng kape bigla kahit tumatagatak na ang pawis ko. Tama! Mamaya mag titimpla ako ng kape tapos mag e-econ ako sa kwarto ko tapos magsisimula na kong mag-aral (kahit hindi pa ko enrol) at syempre txt galore na ito. Haha! Kaso gigising ako ng maaga para makatulong lalo nat wala pa kaming katulong. May kahirapan kasi ang mga gawain sa bahay dahil may higit 10 kaming aso at hindi mabilang na ibon na dapat alagaan at pakainin. Ow well… Pero ang balita eh ibebenta na halos lahat ng hayop namin. Nakakalungkot at hindi na Zoo ang bahay namin pero ayos narin dahil matanda na nanay ko para kayanin ang pag-aalaga dito at syempre hindi naman siguro ako binuhay para magalaga ng aso noh. hehe.

PS:
-kung sino ang gusto ng mini pintcher, japanesse spitch, boxer at beagle eh ibigay alam lamang sa akin sa pamamagitan ng blog na ito.
-kamiy naghahanap ng katulong. Recquired ay college graduate… hehe. Biro lang. Kelangan eh marunong mag tong-its, pusoy dos at poker ang katulong.
-hindi akin yung yosi sa pic ah... saka di ako marunong magyosi. hehe